In 2016 ging ik een maand offline. Zou dat in 2024 ook kunnen?

Met enige regelmaat denk ik terug aan het jaar 2016. ‘Een jaar vol uitdagingen’ had ik die genoemd. Ik deed namelijk elke maand een andere uitdaging (of challenge, in het Engels). Zo at ik een maand veganistisch, fietste ik een totaal van 250 kilometer, bezocht ik alle Monopolystraten én ging ik een maand offline. Van die laatste denk ik nog wel eens: zou ik dat nu ook nog kunnen? Een duik in de gedachtes hierover.

Zo ging ik een maand offline in 2016

Een maand offline gaan, pfoe. In 2016 voelde dat al gewaagd genoeg. Hoe zou het mij vergaan als ik een maand niet kon appen, mailen, social media gebruiken, nieuws checken, de NS reisplanner of welke app dan ook gebruiken? Nu ik dit zo schrijf denk ik: tja, als antropoloog ben je wel een wetenschapper en ga je op onderzoek uit. Het liefst door het gewoon te doen. Misschien dat ik het daarom ook deed.

De aanpak was simpel: het internet ging privé helemaal uit. Op mijn telefoon geen internet, op mijn laptop geen internet en op mijn tv had ik destijds ook geen internet. Ik werkte toen net bij mijn nieuwe werkgever en ging elke werkdag naar kantoor. Dat kwam goed uit, want zo bakende ik het makkelijk af: op kantoor kon ik voor mijn werk wél internet gebruiken. En dan vooral niet afdwalen naar niet-werk gerelateerde zaken.

Eens per week schreef ik een update op mijn blog, zodat de buitenwereld nog wat van mij kon meekrijgen. De mensen in mijn omgeving konden mij ‘gewoon’ bellen, sms’en of een brief schrijven. Drie dingen die ook daadwerkelijk gebeurden.

Die maand offline: mijn ervaringen

En dan ben je een maand offline… Hoe is dat? Ik heb heel kort door de bocht 2 conclusies:

  1. Het is heerlijk.
  2. Je mist helemaal niks.

De fijne dingen

Mijn leven werd direct een stuk rustiger. In de eerste dagen ben je nog wel een beetje aan het afkicken. Je zit in de trein en kijkt vooral uit het raam of leest een boek. Ik herinner mij een prachtige zonsopkomst die iedereen in de coupé miste omdat ze met hun mobiel bezig waren, terwijl ik mij wat meer bewust was van de omgeving.

De uitdagingen

Het lastigste vond ik dat ik met de trein naar mijn werk reisde en ik voordat ik op het station kwam, geen idee had of mijn trein wel ging. Toen ik in het weekend bij een vriendin op bezoek wilde en van Amersfoort naar Leiden moest rijden, zat ik met mijn papieren spoorboek (jazeker) te hannesen om mijn reis te plannen. Dan maken NS en 9292 de dingen toch iets makkelijker met hun websites en apps.

Hoe je toch wel bij blijft

Mis je dan niet iets als je offline bent? Updates op social media, ‘breaking’ nieuws of andere urgente zaken? Nee. Er is al eens vaker geschreven dat als je het nieuws niet volgt (of zeker niet op de voet), dat er altijd wel iemand in jouw omgeving is die je inlicht als er iets groots of belangrijks gaande is. We zijn nu eenmaal sociale wezens.

Toevallig weet ik door deze ervaring nog dat er aanslagen in Brussel waren én dat Johan Cruijff overleed in maart 2016. Hoewel ik zelf niet méér nieuws volgde dan Teletekst en de krant mij elke dag brachten, hoorde ik deze gebeurtenissen direct via mijn collega’s. De theorie die ik hierboven beschreef, werd in mijn geval bewezen.

Ik had een abonnement op een krant voor 4 weken en zo kon ik wel méér lezen over de gebeurtenissen in de wereld. Maar dan rustig de dag erna. Ik heb nog altijd meer rust bij heftig nieuws dan andere mensen lijken te hebben. Waarom niet rustig wachten tot we meer informatie hebben en dan conclusies trekken? Zo is het járen gegaan en dat ging ook goed. Natuurlijk, bij directe, urgente en lokale gebeurtenissen wil je zo snel mogelijk handelen en keuzes maken. Ik heb van achter mijn bureau echter geen directe invloed op wat er op straat gebeurt in land X, Y of Z. Waarom zou ik dan koortsachtig al het nieuws erover gaan volgen als we nog niet weten wat er gaande is? Disclaimer: indirect kun je wel invloed uitoefenen op dingen, dat is alleen weer een heel ander onderwerp.

Zou ik nu, anno 2024 nog eens een maand offline kunnen?

Terug naar de aanleiding van mijn post: zou ik in 2024 in staat zijn om een hele maand offline te gaan?

Alles is mogelijk, dat sowieso. Dus ook een maand offline gaan. Net als in 2016 zou ik wel een paar dingen hebben waar ik iets op zou moeten bedenken. De digitalisering is zó hard gegaan in de afgelopen 8 jaar. Om maar eens een paar voorbeelden te noemen waar ik dan een oplossing voor zou moeten hebben:

  • Stel, ik moet geld overmaken naar iemand. Daar heb ik tegenwoordig toch echt internet voor nodig, tenzij je bij jouw bank nog papieren overschrijvingen kan indienen en doen. Duurt gelijk ook langer.
  • Als de Nederlandse of Deense overheid met mij wil communiceren, doen ze dat via hun online Berichtenbox en niet via de post (een paar uitzonderingen daargelaten). Een beetje verantwoordelijke burger zou dan toch eens per week zijn of haar email in willen zien, denk ik.
  • Betalingen in winkels worden steeds vaker met de mobiel of smartwatch gedaan. Door mijn offline challenge vind ik het heel fijn dat ik ‘gewoon’ een pinpas heb om mijn betalingen mee te doen. Hoe lang blijft dat nog ‘gewoon’? Met contant geld winkelen kan ook steeds beperkter.
  • Het is mij in 2016 gelukt, dus het kan in 2024 ongetwijfeld nog steeds: het OV gebruiken zonder apps als hulpmiddel. Spoorboekjes worden nog steeds verkocht.
  • Nieuws tot je nemen via kranten, radio, tv of de mondelinge weg kan nog altijd. Dat is in principe geen probleem.

Zou ik nog iets missen op deze lijst? Ik heb nog één aspect in mijn eigen leven waardoor ik het toch wel een omschakeling zou vinden. Offline gaan kan, maar niet langer dan een maand, want:

Contact met familie, vriendinnen en mede-ondernemers

In de zomer van 2023 ben ik naar Denemarken verhuisd. Mijn leven hier is prachtig en boeiend. Ik geniet elke dag van het hier mogen wonen en zijn. Zo’n cadeau!

Alle digitale ontwikkelingen hebben een paar dingen ontzettend makkelijk gemaakt en met stip op 1: simpel en direct contact hebben met de mensen die ik liefheb in Nederland.

Toen ik in 2007 voor een stage naar Zuid-Afrika ging, moest ik bij de verhuurder van mijn kamer MB’s kopen zodat ik de computer in huis kon gebruiken. Webcams waren nog niet zo mainstream als nu en de hoeveelheid apps en gratis wifipunten waren héél marginaal. Als ze er al waren. We zijn ‘pas’ 17 jaar verder en toch is het een wereld van verschil.

Ik weet dat op afstand van lieve mensen wonen zonder internet te overzien is. We kunnen elkaar (steeds duurder wordende) post sturen, er kan nog altijd gebeld worden (stuk goedkoper) en sms’en bestaat nog steeds (eveneens goedkoper).

Het fijne van online is ook dat ik ‘even’ een foto naar mijn ouders kan appen van wat ik hier meemaak. Het fijne is ook dat ik haast onbeperkt met mijn broertje kan videobellen. Als ik ergens mee zit, zijn mijn liefste vriendinnen een paar toetsen bij mij vandaan.

Tegelijkertijd denk ik: dit is luxe. Er is een heel groot verschil tussen gemak en noodzaak. Waarbij die noodzaak ook weer relatief is.

Wat hebben we nu écht nodig?

Onderaan de streep denk ik: volgens mij kan het gemakkelijk, een maand offline gaan. Ook in 2024. Als online ondernemer heb ik internet nodig voor mijn werk, maar stel je eens voor dat ik het inderdáád alleen puur daarvoor zou benutten. De focus die erbij gepaard gaat, dat is toch fantastisch? Niet langer tussendoor appjes of mailtjes krijgen en daardoor afgeleid zijn.

Ik zou er alleen één ding aan toevoegen: een wereld-incheck-uurtje. Eens per week even nagaan wat er dan binnenkomt in de mail zodat ik bereikbaar blijf voor de overheid. Omdat het mijn verantwoordelijkheid is om dat ook te zijn. Ik maak onderdeel uit van een samenleving en daar hoort deze plicht bij.

Voor de rest kan het ook praktisch verzameld:

  • Geld overmaken: eens per week of misschien zelfs per maand een kwartiertje voor plannen.
  • Videobellen met familie: eens per week of om de week tijd plannen om elkaar te spreken. Met volle aandacht.
  • In de winkels betalen: gewoon met een pinpas.
  • Reizen met het openbaar vervoer: een beetje spannend nog, al zijn mijn reizen in Denemarken te overzien en ken ik de treintijden. Betaalbare treinkaartjes koop je echter wel in de app van DSB. Eens per maand een kwartiertje reisplannen maken via de app? Ook een optie.

Laat het internet een aanvulling zijn, in plaats van de basis

Opeens besef ik mij dit: laat het internet een aanvulling zijn op je leven en wat je doet, in plaats van dat het je laat leiden.

  • Ben jij iemand die op het werk zijn werk uit de inbox haalt?
  • Betekent voor jou ‘even op appjes reageren’ dat je daarna ook even de andere apps op je telefoon checkt?
  • Kijk jij als je ergens moet wachten of in de trein zit altijd even op nieuwssites of -apps en neem je nieuws tot je wat je eigenlijk niet veel oplevert?

Dat snap ik helemaal. Dat ken ik namelijk ook.

Het is alleen niet nodig.

Zou jij een week lang elke dag een halve dag offline durven?

Ja, ik ben wel de Challenge Queen, lieve lezer. Als jij tot hier bent gekomen, dan ben ik wel benieuwd: ben jij nieuwsgierig naar een leven waarin je soms offline bent? Dan heb ik een mooie voor je!

Vanaf maandag 27 tot en met vrijdag 31 mei organiseer ik een challenge: ‘De halve dag offline.’

  • We gaan 5 dagen lang elke dag van 20.00 uur tot 8.00 uur offline. Vermoedelijk slaap je het grootste deel van de tijd, dus je snapt: misschien gaat het wel meevallen.
  • In die offline uren doe je gewoon fijne andere dingen dan je telefoon of internet gebruiken. Of je nu wil lezen, puzzelen, tekenen, wandelen, sporten, uit het raam staren: it’s up to you.
  • Om de omschakeling makkelijker te maken, organiseer ik op zondag 26 mei om 15.00 uur een online bijeenkomst waarin ik alvast wat tips en trucs deel om dit offline zijn makkelijker te maken.
  • Sowieso deel ik elke dag tips en motivatie om het samen vol te houden.
  • Dat doe ik in een besloten Facebookgroep, waar je mede-offline-genoten tegen gaat komen. Ik beloof je: weten dat anderen óók offline zijn, maakt het offline zijn makkelijker.

Sounds good? Je kan gratis meedoen!

Het enige wat je hiervoor hoeft te doen, is je aan te melden voor de Facebookgroep. Vul bij de pop-up die je krijgt je mailadres in en ga akkoord met de huisregels (we zijn wel lief immers). Je e-mailadres heb ik nodig om je te kunnen mailen over de start en de zoommeeting. Dan hoef je niet steeds Facebook te checken met alle verleidingen van dien 🙂

Hier houdt het niet op…

Je kan gratis meedoen met ‘De halve dag offline’-challenge. Een cadeautje van mij aan jou.

Heb jij nu al, tijdens de challenge of daarna zoiets van: goh, ik zou hier toch wel iets méér mee willen?

Na de challenge ga ik door met het programma ‘Minder telefoon, meer jij.’ Dit is een programma van 3 weken, waarin jij jouw eigen manier van online en offline zijn vormgeeft én toepast. Met mijn support, begeleiding, adviezen en in de besloten Facebookgroep waar we net een kleine week elkaar hebben leren kennen tijdens het doen van de offline challenge.

Sounds good? Lees er alles over op de pagina over het programma ‘Minder telefoon, meer jezelf.’ Mocht je vragen hebben of even willen overleggen, stuur mij dan een mailtje: info@inspiratievanmarlies.nl. Ik verwelkom je graag bij de challenge en/of het programma!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar boven