Rennen met de sterren #6: wandelen en fietsen in mei

door Marlies
Rennen met de sterren mei: Tweelingen

Wait, what? ‘Wandelen’? ‘Fietsen’? Ja, ‘Rennen met de sterren’ heeft toch wat minder met rennen te maken dan ik vooraf gedacht had. Laat ik je meenemen met de uitdagingen van de maand mei. Naast 5 kilometer stond er ook een 10 Engelse mijl (16,1 kilometer) op het programma. Maar hardlopen, dat doe ik nog niet…

Na mijn laatst verkregen blessure ben ik begonnen met krachttraining. Drie keer per week doe ik thuis kekke oefeningen om mijn spieren sterker te laten worden. Wekelijks hoog ik het aantal kilo’s aan de gewichten op. Ik merk dat ik sterker word en dat is eigenlijk sowieso wel fijn, hardlopen of niet.

5 kilometer wandelen

Na een jaar en 2 maanden werk ik nog steeds volledig vanuit huis. Iets met maatregelen. Dat betekent dat ik mezelf in beweging mag houden. ’s Ochtends voor ik begin met werken maak ik de eerste wandeling van de dag. Als het even kan, doe ik er ook eentje rond lunchtijd én maak ik de laatste wandeling van de dag als ik mijn werk afgesloten heb. Zo zet ik dagelijks 10.000 stappen en dat is heel fijn!

Soms wil ik wel eens wat verder lopen en dan is er een mooie ronde van exact 5 kilometer vanuit huis. Die liep ik op 9 mei weer eens en kon direct door voor de 5 kilometer voor de medaille van Tweelingen.

10 Engelse mijl fietsen

De maand mei “vereiste” 2 afstanden. Naast de 5 kilometer (die dan altijd een peulenschil lijkt) ook 16,1 kilometer. 10 Engelse mijl dus. In maart heb ik deze afstand al wandelend afgelegd. De gedachte achter “Rennen met de sterren” is ook dat ik mijzelf uitdaag. Dat voelde ik totaal niet bij het idee om weer 16,1 kilometer te wandelen. Hoe kon ik daar variatie in aanbrengen? Ergens anders langs lopen? Sneller lopen? Het zinde mij niet. Pas op de ochtend van de dag die ik had gereserveerd voor 10 Engelse mijl wist ik het: ik zou gaan fietsen!

Marlies naast haar fiets

Zo gezegd, zo gedaan. Gelukkig was het op 28 mei eindelijk iets warmer én droger (zonnig!) dan we tot nog toe hadden meegemaakt in mei. Het stomme is wel dat ik gewend ben om fietsen heel functioneel te doen. De fiets brengt mij van A naar B. Zo fiets ik dan ook. Ik ga zo snel als ik kan en wil zo hoog mogelijk in de versnellingen zitten. Geen idee waarom. Ook al zat er totaal geen tijdsdruk op deze afstand of was er iets te winnen: ik ging hard. Gelukkig kan Arnhem uitdagen met heuvels en bruggen om op te rijden (en daarna af te scheuren) om het toch ietsje pittiger te maken.

16,1 kilometer later was ik nog niet helemaal thuis, maar mocht ik nog een brug over fietsen. Gek genoeg was dat het kalmste stukje; de missie was voltooid. Op de fiets! En eigenlijk daagde mij dat meer uit dan ik vooraf had kunnen bedenken.

Een snelle 5 kilometer in juni

De missie voor juni is simpel: een snelle 5 kilometer. Perfecte uitdaging voor hardlopers wat mij betreft. Ik weet nog niet of ik hier rennend, wandelend of fietsend mee aan de slag ga. Hoe dan ook: er blijft een stuk achter de deur bestaan om lekker die deur uit te stappen en in beweging te zijn. Met zonnigere dagen en warmere temperaturen op komst, is dat natuurlijk hartstikke fijn.

You may also like

Laat een reactie achter

* Door het plaatsen van een reactie ga je akkoord met het opslaan en gebruiken van jouw gegevens door deze website.

Deze website gebruikt cookies om jouw ervaringen te verbeteren. Klik op 'Lees meer' voor informatie over privacy en cookies. Accepteren Lees meer